Rohackie Stawy – Banikov

5 dni po moim pierwszym w życiu maratonie pojechałem w Tatry. Wraz ze mną dwóch Francuzów czystej krwi, mieszkających we Wrocławiu, Eric i Roman. Naszym celem były sławne Rohacze. Wyjechaliśmy w piątek popołudniu, planując pierwszy nocleg blisko granicy. W sobotę chcieliśmy dojść do schroniska Ziarska Chata a w niedzielę przejść przez Rohacze.

Zverovka (1025) – Tatliakovo Pleso (1320) – Rohackie Stawy (1563-1718)

Dojechaliśmy na parking do Zverovki (1025), spakowaliśmy plecaki i ruszamy! Pierwszy odcinek do stawu Tatliakovo Pleso (Czarna Młaka, 1320) nie jest zbyt ciekawy. Idziemy cały czas asfaltem, jednostajnym, nieznacznym podejściem. Tutaj znajduje się węzeł szlaków a także budynek (schronisko to chyba nie jest) gdzie można kupić piwo i jedzonko. Kończy się asfalt, dalej ścieżka z dwoma szlakami niebieskim i zielonym. My będziemy trzymać się zielonego. Drogowskaz pokazuje, że do celu, czyli Ziarskiej Chaty 5.30h. Ścieżka się wznosi. Im wyżej tym łagodniej. W dole widać Tatliakovo Pleso. W górze pasmo Rohacze.

Dochodzimy na rozdroże u wylotu Smutnej Doliny (1522). Niebieski szlak zmierza na przełęcz Smutne Sedlo, niebieski którym zdążamy nad Rohackie Stawy. Stawy są cztery. Wkrótce dochodzimy do pierwszego, najniżej położonego i największego: Veľké Roháčske Pleso zwany też Dolné Roháčske Pleso (Niżni Staw Rohacki, 1563). Odcinek podejścia wyraźną ścieżką wśród kosodrzewiny i jesteśmy przy drugim stawie – Mały Rohacki Staw (Druhé Roháčske Pleso). Kawałeczek wyżej leży Pośredni Rohacki Staw (Tretie Roháčske Pleso). Kolejny odcinek podejścia i dochodzimy do czwartego stawu nazywanego Wyżni (Zadni) Staw Rohacki (Štvrté Roháčske Pleso, Horné Roháčske Pleso, 1718). Weekend, więc trochę ludzi się tutaj kręci.

The gallery was not found!

Horné Roháčske Pleso (1718) – Banikove Sedlo (2040) – Banikov (2178) – Ziarska Chata (1283)

Od stawu kawałek podejścia i ścieżka biegnie w dół, dość spory odcinek. Mijamy rozwidlenie szlaków (Pod Trzema Kopami, 1589). Ścieżka dalej opada. W końcu rozpoczynamy podejście na przełęcz Banikove Sedlo (Przełęcz Banówka, 2040). Początkowo ścieżka wśród kosodrzewiny, następnie wśród piargów i kamieni. W końcówce bardziej stromo, zygzakami w górę. Na przełęczy strasznie wieje.

Idziemy dalej, na szczyt Banikov (Banówka, 2178). Nie ma problemów podczas podejścia. Banikov jest najwyższym szczytem w głównej grani Tatr Zachodnich. Widok jest rozległy. Na wschód pięknie widać grań Rohaczy i Wielki Baraniec.

The gallery was not found!

Nacieszyliśmy oczy widokami i idziemy dalej. Najpierw na Janovecki Prislop (2142), z którego widok jest równie piękny a zdecydowanie mniej wiało. Podziwiamy głównie Rohacze.

Dalej odcinek granią do przełęczy i zaczynamy schodzić do schroniska Ziarska Chata. Zejście jest dość długie i monotonne. Nie mieliśmy rezerwacji. Wysłaliśmy Erica by załatwił nocleg, z zaleceniem by mówił po francusku, hehe. Spoko, dał redę, bez problemu. Pani w „recepcji” coś usiłowała mówić do nas po angielsku, poprosiła o dowody, gdy zobaczyła, że dwóch Francuzów i Polak, odetchnęła i dalsza konwersacji przebiegała już w naszym języku. Schronisko całkiem fajne, spaliśmy na poddaszu w boksach. Wieczorem oczywiście degustowaliśmy miejscowe dania i piwo!

The gallery was not found!

 

17.09.2011